هر ساله روزهاي پاياني سال شاهد آتش بازي ها و هيجانات خاص مردم در كشورمان بوده و هستيم اما امسال آسمان شب نيز دست به آتش بازي بزرگي زده است. روز بيست و چهارم بهمن ماه امسال شاهد انفجار يك نو اختر تكرار شونده به نام RS مارافساي در صورت فلكي مارافساي (حوا) بوديم كه پس از بيست و يك سال بار ديگر فعال شد.تا پيش از انفجار، اين ستاره از قدر 11 مي درخشيد (بيشترين حد قدر قابل رويت با چشم غير مسلح 6 مي باشد) كه پس از انفجار درخشندگي آن 300 برابر شد و به قدر 4/8 رسيد. اين ستاره هفتمين بار است كه منفجر مي شود. در سالهاي 1898،1933،1945،1958،1967 و 1985 نيز بشر شاهد فعاليت اين ستاره بوده است.
  اين دسته از نواختر ها كه نواختر هاي نوع يك نام دارند طبق محتمل ترين نظريه اي كه ارائه شده است در اصل يك سيستم دوتايي اند كه در اثر گذر زمان يكي از ستاره ها مي ميرد و بقايايي چون كوتوله سفيد بر جاي مي گذارد.اين امر موجب مي شود كه مركز ثقل سيستم به سمت ستاره اي كه چگال تر است يعني كوتوله سفيد مايل شود و به دنبال آن مواد از ستاره جوان تر توسط ستاره مرده مكيده شود و پس از گردش حول آن (بر اثر تكانه زاويه اي) روي آن فروريزد.به سبب اصطكاك بسيار شديدي كه حين چرخش مواد حول كوتوله سفيد وجود دارد، گاه گاه اين ستارگان از خود پرتوهاي x منتشر مي سازند كه يكي از راههاي شناخت چنين سيستم هايي است. پس از گذشت سالها و فروريختن مواد روي سطح كوتوله سفيد، وزن مواد به حدي مي رسد كه ستاره را ناپايدار مي كند و كوتوله براي رسيدن به حالت پايداري با گسيل مقادير بسيار زيادي انرژي، مواد را به بيرون مي راند. اين گسيل انرژي بصورت پرتوهاي نوري از سيستم متصاعد مي شود و نور آنرا تا چندين قدر بالا مي برد.

براي مشاهده تصوير بزرگتر اینجارا كليك كنيد.
در تصوير بالا مكان نواختر RS مارافساي مشخص شده است. این تصویر بصورت رنگهای متضاد نشان داده شده است تا تشخیص آسانتر شود. در تصویر بزرگتر دوتایی بودن سیستم مشهود است. دانه دانه بودن تصویر بعلت عکاسی از طریق سيستم ديجيتال است. علت اينكه ستاره بصورت محو ديده مي شود وجود پوششي از مواد بيرون ريخته شده توسط كوتوله احتمالي است كه سيستم را احاطه كرده است.
چنين نواختر هايي تا زمان مرگ ستاره ثانويه چنين رفتارهايي از خود بروز مي دهند. آسمان مملو از چنين اجرامي است كه هر لحظه احتمال انفجار دارند.