امشب شبی است که نزد پیشینیان به درازا شهره بود و در دیدگاه نجومی آن بلند ترین شب سال است. شبی که خورشید در نقطه انقلاب تابستانی به یر می برد. این شب، در فرهنگ اصیل ایرانی، جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است. در این شب تا برآمدن خورشید، دوستان و آشنایان گرد هم جمع می آدمند و مطابق رسوم باستانی این شب، انار و سنجد و هندوانه می خوردند. میوه هایی که هر یک با سرخ رنگی خود، جنبه ای نمادی داشتند.

یلدا واژه ای سریانی و به معنای تولد و زایش است.  در ایران باستان نخستین روز دی ماه را نیز جشن زایش خورشید می گرفتند. بناهایی نیز مطابق با این جشن در سراسر ایران طراحی و ساخته شده بودند که سالم ترین آنها تا به امروز، بنای چارتاقی نیاسر است بنایی که تا چندی پیش تصور می شد که آتشگاهی باستانی باشد اما با تحقیقات و پیگیری های استاد گرانقدر، دکتر رضا مرادی غیاث آبادی، بنابر مستدرکات علمی، کاربری خاص این بنا آشکار شد. در باشگاه هفتم انجمن نجوم شفق،قصد داریم تا گقتگویی را با این چهره اخترباستانشناسی ایران داشته باشیم.

در آستانه فرارسیدن این شب باستانی، خبر تاسف باری نیز در جامعه فضایی جهان منتشر شد، و آن درگذشت مادر یکی از سرنشینان فعلی ایستگاه فضایی بین المللی با نام Daniel Tani، در یک حادثه رانندگی است. این در حالی است که Tani، قرار است تا بوسیله شاتل فضایی آتلانتیس به زمین بازگردد و پرواز این شاتل نیز روزبروز به تعویق می افتد و آخرین تاریخ اعلام شده توسط ناسا، روز دهم ژانویه مطابق با بیست و یکم دی ماه است. Tani، در جریان راهپیمایی فضایی ماه گذشته، پیامی را برای مادر خود از فضا به زمین مخابره نمود که در آن اینچنین گفت : "من می دانم که مادرم مرا از طریق اینترنت می بیند پس سلام بر مادرم، خیلی جالب است وقتی که نزدیکانم من را در حال کار می بینند."

گروه نجوم شفق، این واقعه را به Tani و جامعه فضایی جهان تسلیت می گوید.