دقایقی پیش شاتل فضایی ایندیور، زمین را به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی تحت عنوان ماموریت STS-123، ترک گفت تا مرحله اول از اتاقک ژاپنی کیبو را جهت الحاق به ایستگاه فضایی بین المللی به فضا حمل کند. در این ماموریت یک فضانورد ژاپنی نیز ۷ خدمه شاتل را تشکیل می دهد. بازوی روباتیک دوشاخه پیشرفته ساخت کانادا نیز دیگر محموله مهم شاتل ایندیور را در این پرواز تشکیل می دهد. بازویی با قابلیت کنترل از درون ایستگاه فضایی که همچون دستان یک انسان عملیات تکمیل ایستگاه فضایی بین المللی را تسهیل می بخشد.

این پرواز، صد و بیست و دومین پرتاب شاتل های فضایی را تشکیل میدهد. این درحالیست که ایستگاه فضایی بین المللی روزهای پرترافیکی را سپری می کند! محموله بسیار عظیم ژول ورن (اولین محموله از سری ماهواره های ATV - وسیله حمل و نقل خودکار) که از طرف سازمان فضایی اروپا - ESA، چند شب پیش سوار بر موشک قدرتمند آریان - 5 جزیره گویان فرانسه را به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی ترک گفت. این محموله 20 تنی، بزرگترین محموله حمل شده توسط موشک آریان-5 و همچنین بزرگترین محموله حمل و نقلی ایستگاه فضایی بین المللی را تشکیل می دهد. هر چند پس از قرارگیری در مداری نزدیک به ایستگاه فضایی بین المللی، متخصصان بروز مشکلی را در سیستم های الکترونیکی فضاپیما گزارش کردند، اما به نظر می رسد که مشکل آنچنان حاد نیست. ژول ورن تا پایان ماموریت شاتل فضایی ایندیور، به ایستگاه متصل نمی شود. محموله های حمل و نقل، فضاپیماهای باربری هستند که مواد غذایی، سوخت، وسایل علمی و ... را از زمین به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل می کنند و پس از پر شدن از پسماند ها و زباله های سرنشینان، در جو زمین نابود می شوند.

تا پیش از این محموله پروگرس روسی، این عملیات را به انجام می رسانید. پس از الحاق ژول ورن، 6 ماه فضاپیما با ایستگاه متصل بوده و پس از پر شدن از زباله ها، به درون جو زمین با زاویه بسیار تندی سقوط کرده و از بین می رود.