گروه نجوم شفق

سرانجام وجود یخ آب در مریخ به اثبات رسید

nojumjavan — Sat, 21 Jun 2008 06:26:18 GMT

سرانجام پس از 25 روز کاوش سطح نشین ققنوس بر مدار قطبی شمال مریخ، وجود یخ آب به اثبات دانشمندان رسید. در جریان خاکبرداری چند روز پیش بازوی روبوتیک سطح نشین فینیکس، توده ای سفید رنگ به ابعاد اثر انگشت در محل خاکبرداری نمایان شد. نمک یا یخ آب ؟ این سوالی بود که چندین روز ذهن دانشمندان را به خود واداشته بود تا اینکه پس از گذشت چهار روز از خاکبرداری، دوربین های ققنوس نشان دادند که ماده سفید رنگ دیگر وجود ندارد ! این دلیل بسیار محکمی بر این واقعیت بود که آب بصورت یخزده در زیر لایه نازکی از خاک مریخ وجود دارد چرا که نمک نمی تواند با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، ناپدید شود و این یخ آب است که با گرم شدن ناگهانی، تصعید شده و از سطح می گریزد.

sol به معنای روز مریخی است. همانگونه که در بالا مشاهده می کنید (تصاویر کوچکتر) جسم سفیر رنگ پس از گذشت 4 روز ناپدید شده است و از مساحت توده سفید رنگ تصویر بزرگتر نیز در همین مدت زمان، کاسته شده است.

با این حال همچنان در حدود 70 روز دیگر از مدت پیش بینی شده ماموریت ققنوس باقیمانده است. مریخ نشین آماده است تا نخستین آزمایشات خود را از خاک لایه های عمیق تر محل فرود آغاز کند و اطلاعات جالب توجه بیشتری را به زمین مخابره کند. هر چند در جریان عملیات علمی تا به امروز مشکلات فراوانی در راه عملکرد این آزمایشگاه کوچک مریخی پیش آمده است که آخرین آنها تا به امروز بروز مشکل در حافظه On board مریخ نورد است که البته در مقایسه با مشکل مشابهی که برای مریخ نورد روح تنها 20 روز پس از آغاز ماموریتش پیش آمد، بسیار جزئی است.
در این مدت همچنین گروه نجوم ما نیز در کشفیات اخیر مریخ تا حدودی سهیم بود. ما با پیشنهاد تصویربرداری از درون گودال برخوردی نسبتاً عظیمی در عرض های قطبی شمال مریخ (تقریبا در عرض منطقه فرود فینیکس) را به مدارگرد MRO داد که هفته گذشته این تصویر منتشر شد و جرئیات بسیار هیجان انگیزی را درون این گودال به ما نمایان ساخت. تپه های عظیم یخی که در حال ذوب شدنند. این تپه ها که معمولا در سایه قله میانی دهانه برخوردی در ایام زمستان مریخی قرار می گیرند، تشکیل شده و با فرارسیدن ایام گرمتر (مصادف با چنین روزهایی) شروع به ذوب شدن تدریجی می کنند. دو نمونه از این توده های عظیم را می توانید در بخشی از این عکس در پایین مشاهده کنید.

در این تصویر همچنین سطح بسیار عجیب چند ضلعی منطقه قطبی مریخ نشان داده شده است که همچنین مشخصه بارز محل فرود کاوشگر ققنوس نیز می باشد.

زمین ترک خورده درون دهانه برخودی و نیز رگه های بوجود آمده توسط بادهای مریخی

دیگر رویای کاوش آب در مریخ دیگر دور از انتظار نیست. در هیاهوی خبری فرود کاوشگر ققنوس شاید کمتر کسی به سراغ دوقلوهای مریخ نورد ناسا که در دیگر سوی این سیاره و در مناطق استوایی در حال انجام کاوش هستند توجه کند. طبق آخرین اخبار، مریخ نورد فرصت توانسته است شواهدی از وجود هماتیت (ترکیبی از آهن که در حضور آب بوجود می آید) را در سنگ های استوایی مریخ بیابد و این نشان از وجود آب در گذشته دور مریخ دارد. و چه جالب که فرصت وجود آب در گذشته های میلیون ساله مریخ را به اثبات رسانیده است و ققنوس مستقیما از یخ آب در مناطق قطبی تصویربرداری کرده است !
سناریوی بسیار محتمل در رابطه با آب در سیاره سرخ اینچنین است : در گذشته بسیار دور اقیانوسی از آب سراسر مریخ را فراگرفته بود. رفته رفته با کاهش انرژی گرمایشی خورشید (عبور از رده طیفی O به سمت K)، این آب به سمت قطب های مریخ پیشروی کرد. استوا به برهوتی از سنگ و خاک مبدل گشت و اقیانوس نیمکره شمالی به درون خاک نفوذ کرد و آب آن یخ زد (منطقه ای که هم اکنون فینیکس در حال کاوش آن است). این پروسه میلیون ها سال بطول انجامید ...
به امید مخابره دیگر اخبار امیدوار کننده از سیاره سرخ.

ورنر فون براون، شخصیت مبهم قرن بیستم

nojumjavan — Mon, 16 Jun 2008 11:31:18 GMT

امروز 27 خرداد ماه (16 ژوئن) مصادف با سالروز درگذشت دکتر مگنوس ماکسیمیلیان فریر بارون ورنر فون براون است. شخصی که با تفکرات نوین و در عین حال عجیب خود، به عنوان پدر موشک های فضایی آمریکا لقب گرفت. او در منطقه ای به نام ویرسیتز که امروزه در خاک لهستان واقع است، متولد شد و دکترای خود را در رشته فیزیک از دانشگاه برلین اخذ کرد. شخصیت جالب توجه این دانشمند ناشی از وقوع اتفاقاتی از این دست، در زندگی وی است :

- او در حالی موشک V-2 (نخستین موشک بین قاره ای جهان) را طراحی کرد که تنها 21 سال داشت. اختراع او آنچنان برای جهانیان عجیب بود که زمانیکه در جریان جنگ جهانی دوم، هیتلر از این سلاح برای بمباران انگلستان بهره برد، روزنامه های انگلیسی اینچنین نوشتند : "بمب هایی از سمت ستارگان، لندن را مورد هدف قرار دادند."

- زمانی که نیروهای آمریکا و شوروی در اواخر جنگ جهانی دوم، خاک آلمان را اشغال کردند، از مهمترین اهدافشان، ربودن این دانشمند بود که در نهایت، آمریکا در این مسابقه پیروز شد.

فون براون مانند بسیاری از کودکان آرزوی سفر به فضا را داشت، بواسطه نبوغ برتر او صدها نفر به فضا رفتند اما هیچگاه او به این آرزوی خود نرسید

- یکی از ایده های وی، ساخت ایستگاه فضایی مدوری بر گرد زمین بود که با چرخش خود گرانش مصنوعی ایجاد کرده و ظرفیت پذیرش صدها انسان را برای مدت های طولانی داشته باشد (چنین ایستگاهی در فیلم 2001، یک اودیسه فضایی به تصویر کشیده شد) و از دیگر ایده های او ساخت آینه های فوق العاده عظیم بود که بتواند در شب هنگام، با انعکاس نور خورشید، لندن را روشن سازد.

- او با کمک کمپانی والت دیزنی، 3 فیلم عامه پسند ساخت که در آن، ایده های آتی خود را شرح داد از جمله آنها ابداع وسیله ای همانند شاتل امروزی بود.

- او از دوستان نزدیک جان اف کندی بود و به همین دلیل، دولت آمریکا مبالغ هنگفتی را برای به اجرا در آوردن ایده سفربه ماه او هزینه کرد و در نهایت موفق شد. او بزرگترین و پرصدا ترین موشک جهان موسوم به Saturn v را طراحی کرد. در جریان بازدید کندی از تاسیسات تست موتور ساترن، رئیس جمهور شانه هایش را فشرد به او گفت : "متشکرم".

فون براون (چپ) در کنار جان اف کندی، رئیس جمهور وقت آمریکا در جریان تست موشک ساترن - 1

- سفر به ماه در اولویت دوم از دیدگان فون براون قرار داشت، او در فکر سفر به مریخ بود. هر چند او هیچگاه به آرزوی دور و دراز خود نرسید.
سرانجام ورنر فون براون، در حالیکه 64 سال از عمرش می گذشت، در 16 ژوئن 1977 به دلیل سرطان از دنیا رفت. او معاونت ناسا و نیز نخستین ریاست پایگاه فضایی مارشال ناسا را نیز عهده دار بود.

"من آموخته ام که کلمه غیر ممکن را با احتیاط بسیاری بایستی بکار برد"

دکتر ورنر فون براون

تاریخ ماورای مباحث نجومی این روزها

nojumjavan — Tue, 10 Jun 2008 20:41:18 GMT

این روزها در اخبار نجومی معمولا چند موضوع بعنوان پای ثابت شناخته می شود که شامل مریخ نشین فینیکس (ققنوس)، الحاق اطاقک کیبو به ایستگاه فضایی بین المللی و پرتاب تلسکوپ پرتو گامای GLAST به فضاست. همه این رخدادها و بسیاری دیگر که اغلب رسانه های مخاطب عام کمتر از آنها نام می برند، رهاورد تلاش های چندین و چندساله دانشمندان بسیاری است که به سخت کوشی و جدیت، در صدد نیل به اهدافشان بودند. آیا هیچ از خود پرسیده ایم برای نخستین بار چه کسی بصورت علمی احتمال وجود حیات (همان هدفی که امروز مریخ نشین ققنوس به دنبال آن است) را در مریخ بررسی نمود؟ و یا چه کسی برای نخستین بار ایده ایستگاه فضایی و تلسکوپ فضایی را مطرح کرد؟

تصور آنکه مرزهای دانش بشری از چند سده پیش تاکنون چه تغییرات شگرفی را به خود دیده است، کار آسانی نیست. در تاریخ علم، معمولا کوپرنیک را نخستین کسی می خوانند که بر نظریه زمین مرکزی که تا بدانروز در جامعه علمی تسلط داشت، خط بطلان کشید و نظریه زمین مرکزی را بجای آن معرفی نمود، اتفاقاتی که در کمتر از 450 سال پیش رخ داد. در آن زمان، مارتین لوتر (از بزرگان آیین مسیحیت معاصر با کوپرنیک) خطاب به وی گفته بود :
" آن احمقی که کی خواهد تمام دانش نجوم را زیر و زبر کند، ستاره شناس تازه به دوران رسیده ای است که می خواهد اثبات کند زمین حرکت می کند و به گرد خورشید می گردد !"
بنابراین نبایستی انتظار داشت که دانشمندان نخست، همان تصوری را نسبت به نجوم داشتند که امروزه حاکم است؛ اما در رابطه به امکان وجود حیان در مریخ، برای نخستین بار شخصی به نام ویلیام وول (William Whewell) بود که در سال 1854، با تلسکوپی که در اختیار داشت به گفته خودش احتمالا دریاهای سبز رنگی از آب و زمینی قرمز رنگ سطح مریخ را پوشانیده است و گونه ای از حیات ماورای زمینی در آنجا وجود دارد.
تصاویر مجسم وول، هیچ با تصاویر ارسالی سطح نشین ققنوس از مناطقی که وی آن ها را دریاهای سبزرنگی از آب می نامید، مشابهتی ندارند اما گفته های وی در رابطه با وجود نوعی از حیات در سیاره مریخ تقریبا محتمل می تواند باشد.
صدها سال پس از وی، هرمان اوبرت آلمانی برای نخستین بار بصورت کاملا علمی ایده سفر به ماه و مریخ را ارائه داد و در مسیر این هدف، ابتدا پیشنهاد ساخت سازه ای را داد که در مدار زمین بعنوان استراحتگاهی برای مسافران ماه و مریخ برای وفق دادن محیط فضای خارج از زمین با بدنشان، قرار گیرد. او به همین جهت نام ایستگاه فضایی را نخستین بار به فرهنگ واژگان فضایی اضافه کرد. کمتر از 100 سال از پیشنهاد وی نگذشته است که اخبار مربوط به عملیات تکمیل نخستین ایستگاه فضایی بین المللی بشر و نهمین ایستگاه فضایی موفق تا به امروز را بر روی خبرگزاری های جهان می شنویم.

به ترتیب از راست به چپ : دکتر هرمان اوبرت، دکتر لیمان اسپیتزر و ویلیام وول

و سرانجام در دهه 1940 بود که برای نخستین بار دکتر لیمان اسپیتزر، ایده تلسکوپ های فضایی را مطرح کرد و در واقع تنها کسی در این لیست بود که عملی شدن پروژه پیشنهادی اش را تنها 50 سال بعد با پرتاب تلسکوپ فضایی هابل مشاهده کرد. هر چند اسپیتزر، چند سال پس از آن از درگذشت، اما همچنان کاروان تلسکوپ های مداری بشر از حرکت بازنایستاده است و حتی تلسکوپ فضایی دیگری به نام اسپیتزر در محدوده طول موج های مادون قرمز نیز به فضا پرتاب شده است و تا ساعاتی دیگر نیز تلسکوپ فضایی پرتو گامای GLAST به این کاروان ملحق خواهد شد.
هر چند دانشمندان زیادی در انتظار تحقق چنین اهدافی بودند، اما در اینجا فقط به نخستین جنبش های این انقلاب علمی امروز، اشاره شد.

مصاحبه اختصاصی گروه نجوم شفق با دکتر لین کامینسکی، از دانشمندان تلسکوپ فضایی GLAST

nojumjavan — Wed, 04 Jun 2008 12:53:18 GMT

گروه نجوم شفق، در مصاحبه ای اختصاصی با دکتر Lynn Cominsky، از دانشمندان تلسکوپ فضایی پرتو گامای GLAST که هفته آینده به فضا پرتاب خواهد شد، به بررسی این ماموریت فضایی و اهداف آن و نیز آشنایی مقدماتی با نجوم انرژی های بالا پرداخته است. شما می توانید بخشی از مصاحبه را در اینجا مشاهده کرده و متن مصاحبه کامل را از طریق لینک پایین دریافت نمایید.

" در 27 دسامبر 2004، یک شراره پرتو گاما از نوع SGR، در فاصله 50000 سال نوری از زمین رخ داد. پرتوهای گامای حاصله از این رویداد، آنچنان پرانرژی بودند که لایه فوقانی جو زمین را در طرف روز، یونیزه کردند که چنین اتفاقی پیش از این، تنها بر اثر شراره های خورشیدی (که نسبت به آن، 3150000000 بار نزدیک است) مشاهده شده بود."

دکتر Lynn Cominsky

متن کامل مصاحبه را از اینجا دریافت نمایید.
پس از باز شدن پنجره مربوط، بر روی لینک Click to start download، کلیک کنید ...

جسمی عجیب در زیر ققنوس

nojumjavan — Sun, 01 Jun 2008 05:26:37 GMT

مریخ نشین ققنوس که هم اکنون در عرض های شمالی مریخ فعالیت می کند، به هنگام فرود، تصاویری از اطراف خود به زمین مخابره کرد که زمین اطراف مریخ نشین را بر عکس ماموریت های پیشین سطحی مریخ، بسیا صاف و هموار نشان می داد. اما زمانی که بازوی روباتیک ققنوس که وظیفه حفاری را در از آزمایشگاه مینیاتوری به عهده دارد، دوربینی دارد که به دانشمندان امکان می دهد تا با تصویربرداری دقیقتر از زمین اطراف مریخ نشین، بهترین محل ها برای حفاری را مشخص کنند.
اما در یکی از نخستین تصاویری که دوربین بازوی روباتیک، از زمین اطراف ققنوس تهیه کرده است، جسم عجیبی به رنگ سفید و به احتمال زیاد، یخ در زیر مریخ نشین دیده می شود که امید دانشمندان به یافتن آب در این منطقه را به شدت افزایش داده است.

توده یخی محتمل در زیر مریخ نشین

با توجه به اینکه جهت عملیات فرود ققنوس، به دلیل وزن بسیار زیاد آن نسبت به مریخ نوردهای Spirit و Opportunity، استفاده از روش Airbag (کیسه هوا؛ روشی که مریخ نشین، پس از جدا شدن از چترنجات در جریان عملیات فرود، با استفاده از کیسه ای از هوا که آن را احاطه کرده است، ضربات ناشی از برخورد تا ثابت شدن محموله را مهار می کند)، پیشنهاد نشده و قرار شد تا با استفاده از Retrorocket ها (موشک های منفی) سرعت آن را تا زمان فرود نهایی کم کنند، دانشمندان احتمال می دهند که در زمان فعالیت این موشک ها، بخشی از خاکی که لایه ضخیم یخی منطقه قطبی مریخ را پوشانده باشد کنار رفته، و یخ نمایان شده است. البته این تنها در حد یک حدس است و بایستی منتظر بود تا در روزهای آینده، بازوی روباتیک ققنوس با آغاز عملیات علمی اش، این ادعا را به اثبات برساند.

دیسکاوری، آماده پرتاب است

nojumjavan — Sat, 31 May 2008 11:55:18 GMT

شاتل فضایی دیسکاوری آماده است تا نیمه شب امشب به وقت ایران، ماموریت 15 روزه خود را به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی تحت عنوان ماموریت STS-124، آغاز کند. دیسکاوری در این ماموریت، حامل دومین و آخرین قسمت ماژول ژاپنی Kibo (به معنای امید در زبان ژاپنی) که آزمایشگاهی علمی می باشد را به اتاقک هارمونی ایستگاه فضایی بین المللی متصل ساخته و بنابراین قدم بزرگ دیگری در جهت تکمیل تنها ایستگاه فضایی مداری فعال بشر، برداشته شود. نخستین قسمت محموله Kibo، در ماموریت STS-123 یعنی ماموریت پیشین شاتل فضایی ایندیور، به ایستگاه ملحق شده بود.

نشان ماموریت STS-124

با انجام این پرواز، تنها 8 ماموریت دیگر تا اتمام پروژه شاتل باقیست (البته به استثنای دو ماموریتی که هنوز انجام آنها قطعی نیست)، پروژه ای که در سال 1981 با پرتاب شاتل فضایی کلمبیا به فرماندهی جان یانگ و همراهی رابرت کریپن، آغاز گردید و پس از بروز دو حادثه دلخراش یکی در سال 1986 با انفجار شاتل چالنجر و دیگری در سال 2003 با انفجار کلمبیا، امشب قرار است تا صد و بیست و سومین آن، به انجام برسد.

شاتل فضایی دیسکاوری بر روی سکوی پرتاب

همچنین در این ماموریت قرار است سازمان فضایی آمریکا، ناسا با همکاری کمپانی والت دیزنی، عروسکی 30 سانتیمتری از Buzz lightyear، فضانورد معروف انیمیشن Toy Storyٍ، را بوسیله شاتل دیسکاوری به ایستگاه فضایی ببرد تا دانش آموزان به درک وسیعتری از اهداف علم و تکنولوژی دست یابند. برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با این پروژه به اینجا مراجعه کنید.
همچنین در اینجا می توانید پروسه ساخت ایستگاه فضایی از ابتدا تا انتها را بصورت شماتیک مشاهده کنید.

***
از این پس می توانید آخرین اطلاعات هواشناسی مریخ که بوسیله مریخ نشین ققنوس، مخابره می شود را روزانه در قسمت زیر پنجره نظرخواهی، مشاهده نمایید.

آغاز مذاکرات برای غارت منابع شمالگان

nojumjavan — Fri, 30 May 2008 18:12:18 GMT

در طول تاریخ چندین هزار ساله علم، تعامل دانشمندان با سیاستمداران وقت، همواره از بزرگترین مشقات پروژه های تحقیقاتی مرتبط با علم بوده است. نتیجه این تعاملات گاه به نفع دانشمندان و گاه به زیان آنها بوده است. نمونه بارز آن پیشرفت های بینظیری بود که در جریان مسابقه بسیار گسترده و فراگیر مابین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در دهه 60 و 70 میلادی بر سر تسخیر فضا و ماورای آن بود. هدفی که برای تحقق آن با دست های خالی دانشمندان و تکنولوژی وقت، شاید ده ها سال به طول می انجامید اما بواسطه وجود جنگ سرد سنگینی ما بین دو ابرقدرت، این هدف تنها در کمتر از یک دهه تا فرود موفقیت آمیز انسان حتی بر سطح ماه نیز فراتر رفت.
و اما امروز، مطابق بسیاری از اوقات، این مناسبات، به زیان دانشمندان و دوستداران این سیاره زیبا، تمام شده است. یک قرن پیش بود که موضوعی به نام "گرم شدن زمین" تنها به صورت یک پیش بینی دور از انتظار در آستانه آغاز انقلاب صنعتی در اروپا مطح گردید که بر خلاف تمامی پیش بینی ها، کمتر از یک قرن، نتایج مشاهده شده از آنچه تصور می شد، پا فراتر گذاشت؛ تنها به جهت ارضای تمایلات سیاستمداران خودخواه، زمین، این تنها سیاره قابل زیست نوع بشر در منظومه شمسی رو به نابودی می رود.
وقوع طوفانهایی که هر چند هفته یکبار تلفاتی به یکباره بیشتر از جنگ ها به بار می آورند، وقوع آتش سوزی های مهیب در جنگل های مملو از حیات، که دانشمندان سیاره شناس به دنبال حتی یک حشره ریزی که به راحتی در جریان این بلاهای طبیعی از میان می رود، در سایر نقاط منظومه شمسی، مبالغ هنگفتی هزینه می کنند، وقوع حشکسالی های غیرقابل باور و از میان رفتن دریاچه هایی عظیم در نقاطی از دنیا و از همه دردناک تر، آغاز فرآیند جهانی ذوب شدن یخ های قطبی، معلولاتی بود که شاید میلیون ها سال وقت میبرد تا بصورت طبیعی رخ دهند؛ اما فقط برای ارضای تمایلات عده قلیلی از سردمداران سیاسی و اقتصادی در عرض تنها چند سال، سیاره ما، آنها را به خود دیده است.

و امروز، بار دیگر، کشورهای حوزه شمالگان، درصددند تا به غارت غار علی بابای نویافته ای بروند که در جریان پدیده گرم شدن زمین، به تازگی نمایان شده است؛ شمالگان. منابع عظیم نفت و گاز بستر این ناحیه از زمین، نگاه های حریص پنج کشور حوزه آن را به خود واداشته است تا به امید نیل به سودی کلان، زمینه را برای وقوع بزرگترین زیان تاریخ حیات بشری، از دست رفتن سیاره زیبایی چون زمین، فراهم آورند.
حس پاسداشت سیاره زمین از پدیده ای موسوم به گرمایش زمین، یک حس عاطفی و یا زودگذر نیست، واقعیتی است که اینبار علم درصدد آن است تا به مبارزه با آن برخیزد هر چند سالهاست که روند گرم شدن زمین حتی از حدی که طبیعت، خود بتواند آن را جبران کند، فراتر رفته است. حال این وظیفه ماست تا با نگاهی مجدانه به این معزل گریبانگیر، تمامی تلاشمان را در هم در حوزه شخصی و هر در حوزه اجتماعی به انجام برسانیم تا از سرعت پیشروی این معزل رو به رشد بکاهیم.

" چه خود دلیلی برای این مشکل باشیم و چه آن را احساس کنیم، همه ما بایستی بدانیم که تغییرات اقلیم، ضربه ای جهانی است."
بخشی از پیام دکتر دیوید کارلسون، دبیر سال بین المللی قطب ها به گروه نجوم شفق

ققنوس؛ از دوشنبه تا امروز

nojumjavan — Fri, 30 May 2008 05:54:18 GMT

همانطور که در خبرها نیز آمده بود، مریخ نشین ققنوس (Phoenix)، بامداد روز دوشنبه به وقت ایران، به سلامت در عرض های نزدیک به 68 درجه شمالی مریخ فرود آمد و دقایقی پس از آن نیز نخستین تصاویر مریخ نورد در رسانه های منتشر گردید. روز بعد خبر جالب دیگری نیز منتشر شد که حاکی از انتشار تصاویری از لحظه فرود ققنوس بود که توسط مدارگرد MRO تهیه شده بود. دوربین فوق پیشرفته HiRISE متصل بر ماهواره MRO که پیش از این 7 تصویر به پیشنهاد گروه نجوم ما از سطح مریخ تهیه کرده بود، اینبار با تصویر برداری از مسیر فرود مریخ نشین، دقایقی پیش از فرود نهایی، ققنوس را در حالی به تصویر کشیده است که چترنجات باز شده است و مستقیم در حال فرود بر سطح مریخ است. تصویر مربوط به فرود را می توانیر در پایین مشاهده کنید.

مریخ نشین فینیکس متصل به چتر نجات - عکس از ماهواره MRO

در دومین روز فرود خبر ناخوشایدی منتشر شر مبنی بر این که ارتباط مابین ققنوس و مدارگرد MRO که عملیات رله اطلاعات از سطح مریخ به زمین را به عهده دارد، قطع شده اما پس از ساعاتی با تلاش دانشمندان، مشکل برطرف گردید. هم اکنون رله اطلاعات بر دوش مدارگرد آمریکایی دیگری به نام اودیسه مریخ است و بدون هیچ مشکلی، در حال انجام است.
چندی بعد، تصاویر دیگری نیز منتشر شدند که نمایانگر ققنوس از مدار مریخ بودند. تصاویر با کیفیت فوق العاده ای، بار دیگر توسط چشمان تیزبین HiRISE تهیه شده بود . تصاویر زیر، محل فرود ققنوس را پیش و پس از آن نشان می دهد که هر دو توسط ماهواره MRO تهیه شده است.

جسم آبی رنگ در تصویر پایین، فینیکس است که دایره بزرگ میانی، تنه اصلی مریخ نشین و دو دایره کوچکتر طرفین، دو صفحه خوشیدی باز شده آن را نشان می دهد.

در سومین روز همچنین از طرف اتاق کنترل، فرمان باز شدن بازوی روباتیک 2.3 متری ققنوس ارسال شد و با موفقیت عملیات صورت پذیرفت. در روزهای آینده ققنوس با کمک این بازوی روباتیک، سطح مریخ را حداکثر تا حدود 30 سانتیمتر گود برداری خواهد کرد تا آزمایشگاه مینیاتوری آن، امکان وجود شرایط برقراری حیات و حتی آب در فواصلی از زیر سطح هموار آن منطقه از مریخ را بررسی کند.

ققنوس، با موفقیت بر سطح مریخ فرود آمد

nojumjavan — Mon, 26 May 2008 02:46:18 GMT

ساعاتی پیش، در نخستین ساعات بامداد به وقت ایران، سرانجام پس از یک انتظار 9 ماهه، سیگنال فرود مریخ نشین Phoenix از نزدیکی مدار قطبی شمال مریخ دریافت شد که حاکی از فرود موفقیت آمیز این مریخ نشین بود. ققنوس، با سرعت 21 هزار کیلومتر بر ساعت مراحل عبور از جو مریخ را گذراند و با استفاده از چتر نجات، سرعت خود را به 8 کیلومتر بر ساعت رسانید و پس از جدا شدن از چتر نجات، موتورهای کاهش سرعت خود را که در زیر سطح نشین نصب بوده و با فعالیت خود سرعت مریخ نشین را تا سطح مریخ، کاهش میدادند، فعال ساخت.
عملیات یاز شدن چتر نجات، 7 ثانیه دیرتر صورت پذیرفت اما در کل، فرود ققنوس بهتر از آنچه پیش بینی می شد، به انجام رسید. پس از فرود، صفحات خورشیدی ققنوس و ابزار های هواشناسی مستقر بر روی آن باز خواهند شد و انتظار می رود تا نخستین اطلاعات پس از فرود، در جریان اولین عبور مدارگرد اودیسه، به زمین مخابره شود.
منتظر می مانیم تا نخستین داده های علمی ققنوس از منطقه ای بسیار خاص که تاکنون بشر آن را در تصاویر مدارگرد های مریخی مشاهده کرده است، منتشر شود.

ساعت 6:54 به وقت مرکزی ایران
نخستین تصاویر از ققنوس منتشر شد :

تا پیش از عملیات باز شدن دوربین اصلی مریخ نشین، تمامی تصاویر به کمک دوربین های فرعی مستقر بر روی آن، گرفته می شوند.

عرض های شمالی مریخ

نمایی از صفحات خورشیدی باز شده ققنوس

ساعت 9:20 به وقت مرکزی ایران
نخستین تصاویر رنگی فینیکس، منتشر شدند. گزارشات حاکی از وضعیت مناسب مریخ نشین پس از فرود موفقیت آمیز آن بر سطح سیاره مریخ است.

انتظار می رود در زیر این دشت بسیار صاف و یکدست مریخی، مقادیر زیادی آب وجود داشته باشد که با توجه به فعالیت بازوی روباتیک مریخ نشین، صحت این احتمال بررسی خواهد شد.

در سال 1998، ناسا تصمیم گرفت تا مریخ نشینی موسوم به Mars Polar Lander را در عرض های شمالی مریخ نشانده، و بوسیله آن به بررسی قطب های رازآلود سیاره مریخ بپردازد. این کاوشگر به همراه مدار گرد دیگری موسوم به Mars Climate Orbiter (مدارگرد هواشناسی مریخ) سوار بر موشک دلتای 2 راهی مریخ شدند تا ماموریت خود را آغاز کنند. پس از ماه ها تلاش و پی گیری و ورود محموله حامل مریخ نشین به منطقه زمانی فرود، دانشمندان متوجه شدند که مریخ نشین، به دلیل بروز مشکلاتی در انجام محاسبات، هیچگاه روی مریخ فرود نخواهد آمد. این در حالی بود که سطح نشین قطب مریخ با میلیون ها دلار هزینه در هنگام فرود به دلیل عملکرد نادرست موشک های مخالف، با سرعت بسیار زیادی به مریخ برخورد کرده و از میان رفت.
اکنون پس از سالها از خاکستر فرونشسته این ماموریت ناموفق (و نیز ماموریت Mars surveyor که قرار بود در سال 2001 به مریخ اعزام شود اما پروژه لغو گردید) ماموریت فینیکس (Phoenix) با موفقیت برخاست تا اطلاعات دست اولی را از منطقه ناشناخته قطبی مریخ و منطقه ای که احتمال می رود مقادیر بسیار زیادی آب در زیر آن وجود داشته باشد (بنابر یافته های طیف سنج پرتو گامای مدارگرد اودیسه)، به زمین ارسال کند.

ققنوس، خواهد نشست ...

nojumjavan — Sat, 24 May 2008 11:25:18 GMT

پس از ماه ها انتظار، تنها ساعاتی به فرود مریخ نشین Phoenix (ققنوس)، در نزدیکی شمالیترین مدار قطبی که تاکنون بشر، آرزوی سفر به آن نقاط از مریخ را داشته است، باقی مانده است. 9 ماه پیش بود که مریخ نورد، سوار بر موشک دلتای 2، زمین را به مقصد این میزبان سرد و خاموشش، ترک گفت.
ققنوس، از دل آتش ماموریت های ناموفق پیشین مریخ همچون Mars Polar Lander و Mars Surveyor، برخاسته است و به امید نیل به اهدافی که دانشمندان این پروژه های بزرگ در سر خود می پروراندند، ماموریت خود را تا ساعاتی دیگر آغاز خواهد کرد. شمارش معکوس برای فرود ققنوس، آغاز شده است ...